Abort mission 🇧🇪

Soms nemen we een sprong in het diepe, niet wetende waar we uit zullen komen. Op 20 december trok ik officieel de deur dicht bij Heyo. 6 weken vogelvrij: geen verplichtingen en geen verwachtingen. 6 weken, de tijd en de ruimte om mezelf, de toekomst en de wereld verder te ontdekken. 6 weken, om daarna aan – een nog niet nader gedefinieerd – nieuw werkavontuur te beginnen. Een roadtrip leek daar het perfecte antwoord op. Het begin van een groot avontuur dat jullie sinds dag één konden volgen via deze blog.

Echter: dit bericht schrijf ik vandaag vanuit mijn gouden kussenpaleis in Asper, Oost-Vlaanderen – onder een warm dekentje (zonder nic nac’s). Het roadtrip-avontuur heeft een andere wending genomen. Abort mission, zoals ze zeggen.

‘Maar waarom dan toch?’ Goeie vraag. De wereld alleen ontdekken is best spannend. Een uitdaging. Voor velen een genot om het onbekende in te duiken, maar voor mij een avontuur om moeilijk in te landen. Gisterenochtend snakte ik zo hard naar die veilige haven van mijn gouden kussenpaleis, dat ik Oskar direct koers liet varen richting het thuisfront.

En dat is oké. Maar het voelt ook wat ingewikkeld. Een gevoel van teleurstelling overheerst op dit moment: naar mezelf, naar mijn ouders (hoewel ze kei begripvol reageerden op mijn terugkeer!!! <3) en naar zij die me zo hard hebben aangemoedigd.

Ik weet dat dat gevoel van teleurstelling tijdelijk is. Het is het schaduwgevoel dat het echte licht even bedekt. De komende dagen zal ik de momenten die er écht toe deden herontdekken: de inspirerende ontmoetingen onderweg, de machtige plekken waar ik heb gezeten en vooral het feit dat ik het avontuur überhaupt ben aangegaan. Want 10 dagen in het gezelschap van enkel mezelf, dat is al een overwinning op zich. 😉 Tijd om het avontuur verder te laten verteren.

Maar wat nu? Met Oskar? Ook een goeie vraag. Oskar, mijn trouwe metgezel, staat hier de komende weken nog op de oprit. Misschien pik ik Wim Lybaert-gewijs vrienden op voor een kortstondig avontuur. Of parkeer ik Oskar in de tuin van familie voor een overnachting. Alles kan. (Vrijwilligers mogen zich trouwens altijd aanmelden hieronder 😉 )

Of wie weet ben ik binnenkort zover om verder te schrijven aan de belangrijke hoofdstukken van mijn handleiding: op zoek naar een nieuwe job, uitstippelen waar ik de toekomst geografisch ligt, … Wie weet.

En toch ook nog…

Een welgemeende dankjewel… aan jullie. Voor jullie bijdrage van goeie hits aan Oskar’s Spotify-lijst, de lieve reacties op de blogberichten, de aanmoedigingen en betrokkenheid in dit avontuur. Het waren voor mij de kleine gelukskes onderweg. <3

Missie afgebroken? Misschien. Missie mislukt? Absoluut niet. Vooral een nieuw hoofdstuk in een groter verhaal.